Skontaktuj się z nami: 573-398-859

Ropomacicze u psów

Ropomacicze należy do najpopularniejszych schorzeń układu rozrodczego u suk. Statystycznie najczęściej cierpią na nią dorosłe i dojrzałe suczki po 5 lub 6 cieczce, pomiędzy 5 a 10 rokiem życia. Ale od każdej reguły istnieją wyjątki, ponieważ najmłodsza sunia, którą dopadło ropomacicze – miała tylko 4 miesiące. Endometritis pyometra complex czyli EPC – bo o tym będzie mowa, to torbielowaty rozrost gruczołów błony śluzowej macicy hyperplasia glandularis cystica endometrii połączony ze stanem zapalnym i infekcją bakteryjną.

Panuje opinia, że choroba występuje u suk z różnych względów nie wysterylizowanych. Nie można się z tym nie zgodzić, jednak gdyby profilaktycznie sterylizować wszystkie suki, to natychmiast zakończyłby się rozród, a ostatnie psy wymarłyby w ciągu kilku lat – prawie jak dinozaury.

Ropomacicze powstaje w trzeciej z czterech faz określanej jako diestrus , gdy wydzielany progesteron istotnie wpływa na macicę powodując rozrost gruczołów usytuowanych w błonie śluzowej macicy. Dzieje się  tak między 50 a 80 dniem po zakończeniu cieczki. Gruczoły wydzielają wtedy nadmierną ilość wydzieliny, która staje się doskonałym środowiskiem dla rozwoju bakterii. Warto wspomnieć, że progesteron obniża odporność u suk jednocześnie zwiększając ryzyko infekcji i rozwoju choroby oraz ogranicza pracę macicy. Ropna wydzielina gromadząc się w macicy umożliwia przedostawanie się do krwi toksyn ( toksemia )ujemnie wpływających na pracę narządów.

Ze względu na sposób rozwoju choroby wyróżniane są dwa typy ropomacicza.

Pierwsze określane jest jako otwarte, gdy poziom progesteronu spada powodując, że szyjka macicy jest otwarta umożliwiając tym sposobem wyciek śluzowych lub ropnych wydzielin z dróg rodnych w kolorze krwistym lub brązowym/brunatnym. Towarzyszy temu charakterystyczny zapach.

Drugi typ ropomacicza nazywany jest zamkniętym z powodu zamknięcia się szyjki macicy. W tym czasie  wewnątrz gromadzi się niebezpieczna dla suki wydzielina. W przypadku zbyt późnego wykrycia choroby, a co za tym idzie, zbyt późnego leczenia, może to doprowadzić do nieodwracalnych następstw ze śmiercią suki włącznie.

Do głównych i najpopularniejszych objawów należą: apatyczność, brak apetytu, zwiększone pragnienie oraz częstsze i objętościowo większe oddawanie moczu, biegunka, wymioty. Można też zauważyć zwiększenie się objętości brzucha chorej suczki.

W sytuacji podejrzenia ropomacicza istnieją trzy rodzaje badań potwierdzające jego występowanie. Należą do nich RTG , USG oraz badanie laboratoryjne.

RTG czyli obrazowanie rentgenowskie nie jest całkowicie wiarygodne, ponieważ tylko duże powiększenie macicy ma szanse zostać zauważone.

USG umożliwia badającemu zapoznanie się z wielkością macicy i jej zawartością.

Przy badaniu laboratoryjnym badana jest morfologia oraz biochemia zwierzęcia.

W przypadku morfologii pobiera się krew, aby sprawdzić na jakim poziomie znajdują się neutrofile czyli granulocyty obojętnochłonne (są one rodzajem białych krwinek wchodzących w skład układu odpornościowego organizmu). Chronią one przed wirusami, patogenami oraz chorobotwórczymi bakteriami.

Natomiast badanie biochemiczne analizuje i wskazuje poziomy mocznika, kreatyniny, białka, liczbę leukocytów, aktywność enzymów wątrobowych, poziom OB.

Można też wykonać cytologię wymazu z pochwy lub waginoskopię.

KAŻDA PRZESYŁKA KURIERSKA JEST UBEZPIECZONA

Zwrot przesyłki do 14 dni

Darmowa dostawa od 250zł