Skontaktuj się z nami: 573-398-859

Herpeswiroza

Czy wiesz, że cichy zabójca ukrywający się pod nazwą Herpeswiroza ( czyli wirus psiej opryszczki ), odwiedził już niejednego hodowcę i doprowadził do śmierci wielu miotów. Herpeswirusy reprezentowane są przez liczną grupę, jednak nasze psy zaraża tylko ten jeden z nich – CHV-1 ( Canine Herpes Virus ). Częstotliwość śmiertelnych incydentów odnotowanych w wielu krajach, już w drugiej połowie XX wieku skłoniła do przeprowadzenia szerszych badań, nad przyczynami tej niezwykle niebezpiecznej i niemożliwej do wyleczenia choroby. Sposobów zarażenia jest kilka, m.in. drogą kropelkową poprzez bezpośredni kontakt między psami, czyli nos w nos podczas spacerów, czy też na wystawach psów (katar, ślina, wydzielina z oczu), innym ale częstym przypadkiem jest kontakt poprzez drogi płciowe (sperma, wydzielina z dróg rodnych). Istnieje też możliwość zakażania poprzez  odchody.

U dorosłych psów choroba potrafi rozwijać się bezobjawowo, a najczęściej zauważalna jest infekcja dróg oddechowych. W przypadku zakażeń objawowych, widoczne są grudkowe owrzodzenia narządów płciowych. W ostrych przypadkach może dojść do uszkodzenia oczu powodując zaćmę, dysplazję siatkówki, czy też zapalenie rogówki lub doprowadzić do bezpłodności.Pies, który został zarażony wirusem, będzie do końca swojego życia nosicielem CHV.

W przypadku suk hodowlanych będących w ciąży, atakujący wirus docierając do dróg rodnych i łożyska może doprowadzić do: poronień, resorpcji, czy też mumifikacji płodów. Do zarażenia może też dojść w trakcie porodu, już po narodzinach w okresie karmienia przez matkę, czy też poprzez kontakt z odchodami pozostałych szczeniąt znajdujących się w miocie. Doświadczenia hodowców wskazują, że Herpeswiroza doprowadza do śmierci szczenięta pomiędzy  4 a 21 dobą życia. Jest to najbardziej ryzykowny okres w ich życiu. Do najpopularniejszych objawów opisywanej choroby możemy zaliczyć: osłabienie, niechęć do ssania, wyciek z nosa, wybroczyny, żółtoszary bądź żółtozielony – bezzapachowy kał, wzdęcie brzuszków, wymioty. Śmierć szczeniąt następuje zazwyczaj od 24 do 48 godzin od momentu pojawienia się opisanych powyżej objawów. Dodatkowo Herpeswirusy mają ułatwione zadanie, jeżeli szczenięta przebywają w złych warunkach, bez stałego nadzoru hodowcy, są niedogrzane i niedokarmione.

Jedyną szansą na uratowanie chociaż części miotu, jest oddzielenie zdrowych szczeniąt od chorych oraz umieszczenie ich w pomieszczeniu, z temperaturą pomiędzy 38 a 39 stopni Celsjusza. Popularna wśród hodowców jest tzw. lampa kwoka. Temperaturę należy podnosić powoli, aby nie spowodować powikłań związanych z pracą serca i płuc. Warto też zapewnić odpowiednią wilgotność powietrza, aby nie spowodować wysuszania dróg oddechowych. Konieczne jest także dokarmianie szczeniaków, ponieważ są one osłabione infekcją.

Szansą na ochronienie zdrowej suki przed zarażeniem w trakcie krycia, jest inseminacja. Chociaż część naukowców twierdzi, że inseminacja wcale nie wyklucza ryzyka zarażenia, ale można je tylko zmniejszyć, aplikując suce nasienie zamrożone w ciekłym azocie. Kolejnym elementem profilaktyki jest minimum dwukrotne szczepienie suki. Pierwszy raz około tydzień od momentu krycia, a drugi raz na około tydzień przed planowanym porodem.

Pamiętajcie jednak, że dostępne szczepionki nie zabezpieczają w pełni przed śmiertelnością szczeniąt, a zwiększając odporność, jedynie zmniejszają ryzyko ich zarażenia, gdyż zaszczepiona suka dostarcza maluchom wraz z pokarmem przeciwciała.

KAŻDA PRZESYŁKA KURIERSKA JEST UBEZPIECZONA

Zwrot przesyłki do 14 dni

Darmowa dostawa od 250zł